Ömer Madra

Ortalığın bütün karışıklığına, durdurulamayan şiddet dalgasına rağmen biz gene de eski telden çalalım, iklim vak'anüvisliğine bu ayda da devam edelim istiyoruz, ne dersin ey okur? "Vakayinâme-i İklimiyye"ye yani? Böyle bir "tarihçe"ye ziyadesiyle ihtiyacımız var gibi görünüyor zira.

Tek kutuplu bir dünyamız var artık diyebiliriz. Çok değil sadece birkaç yıl sonra uydudan çekilen fotoğraflarda bir bakacağız: yoook! Yazları Kuzey Kutbu'nda herhangi bir beyazlık olmayacak artık. Yaz buzları bir daha sonsuza kadar geri gelmemek üzere eriyip gitmiş olacak.

Temmuz ayının son günlerinde, yeryüzünün en kırılgan ekosistemlerinden biri olan Kuzey Kutup Dairesi içindeki Grönland'ın yazlık buz örtüsü, kayıtlı tarihte gelmiş geçmiş en büyük hızla ve en büyük oranda eriyip yok oluverdi! Buz yüzeyinin erimesi sadece 4 günde yüzde 40'tan yüzde 97'ye çıktı!

Haziran sonunda, dünyanın en güçlü ülkelerinin liderleri yeryüzünün gelmiş geçmiş en büyük BM toplantısına katılma zahmetine bile katlanmadılar.

Bilindiği gibi –ya da bilinse ne kadar iyi olacağı gibi– insanlık tarihinde ilk kez, insan türünün bu gezegen üzerinde doğru dürüst bir şekilde varlığını sürdürmesini imkânsız kılacak derecede korkunç tehditler var önümüzde.

"Bu mevsimde yalnızca yaşamı kutlamakla kalmayalım. Gezegeni dirilten, ayrım gözetmeksizin her otun, her böceğin, her insanın içinde dolanan o kutsal kıvılcımın hizmetine adayalım kendimizi. Bu bahar kendimizi hayata adayalım."

Bu bahar ayağa kalkılıyor. İnsanlar ülkelerini, tabir caizse, kendi elleri ve ayaklarıyla, bedenleri ve yürekleriyle yeniden şekillendirmeye girişiyor.

Geçtiğimiz Ocak ayının 19'unda Taksim'den Agos'a yürüyen onbinlerce kişinin hatırlattığı gibi, umut her zaman vardır.

Frekansı kaymış bir memleketten insan manzaraları…

Muazzam bir sosyal dönüşüm gözlerimizin önünde olup bitmekte. Hem uluslararası, hem ulusal, hem de bölgesel ve yerel bir dalga bu. Zamana direnip örgütlü ve dayanıklı bir harekete evrilmesi halinde herşeyi ve her yeri kapsaması, bayağı kuvvetli bir ihtimal.

"Gazeteci olarak bizler, daima mağdur ve kurbanlardan yana tavır almalıyız, o kurban ya da mağdurlar kim olursa olsun. Aynı şekilde, saldırganlara daima karşı olmalıyız, o saldırganlar kim olursa olsun.

ABD'de isyan –nihayet!– başladı. Daha doğrusu, Mart ayından bu yana dünyayı sarıp sarmalamaya devam eden ve Arap Baharı diye adlandırılan devrim dalgası, ilkbaharda Wisconsin'de başını şöyle bir gösteriverdikten sonra, sonunda, güz başında birdenbire Kuzey Amerika sahillerinden içeri vuruverdi ve...

Uzun sıcak yaz dayanılmaz ağırlığıyla geçiyor, ama, görünüş öyle ki, "üstümüzden"! Geçen ay sonu yazısında belirtmeye çalıştığımız çılgın yarış hali, aynen berdevam: hatta uluslararası gerilimlerdeki artış, ülkede iç savaş gerilimlerinin kimi zaman yükselişe geçmesi, yeni ekonomik tehditler vb.

"Çevre felaketiyle ekonomik felaketin ölümcül karşılaşması rastlantısal değildir. Şirketler, insanlardan doğal dünyaya kadar herşeyi birer mala dönüştürür ve bunları ya tükenene ya da ölene kadar amansızca sömürür.

Geçen ayın hepimiz için en önemli tarihi 21 Haziran'dı. Ya da öyle olmalıydı. Gündönümüdür çünkü bu küçük zaman dilimi... En uzun gün. Yeryüzünde ışığın en bol olduğu an.

Yeryüzü, insanlığın kibrine, daha doğrusu ihtirastan gözü dönmüş bir avuç şirketin kendisine karşı giriştiği akıl almaz küstahlıktaki tasalluta beklenen karşılığı vermeye başlıyor artık. "Acayip havalar" her yerde:

Baharın bir türlü gelmek bilmediği Nisan ayını, "Arap Baharı"nın güçlü rüzgârlarının uğultusu içinde savrularak geçirdik. Son büyük ayaklanma, ayın sonlarına doğru komşu Suriye'den yükseldi.

Mart ayında dünyada memlekette ve Açık Radyo'da neler oldu.

Aktivist ve doktora öğrencisi Başak Ertür Açık Gazete'ye telefonla bağlandı; Britanya hükûmetinin "kemer sıkma" adı altında sosyal devleti yerle bir etme politikalarına karşı Londra'da 500 bin kişilik katılımla gerçekleştirilen ve Britanya tarihinin en büyük protesto gösterilerinden biri hakkında ko

Libyalı Muhammed: "Bitiremeyeceğiniz birşeye başlamayın," diye sesleniyor Batılılara, "Bir halkın saf devrimini, herkesin başına çökecek bir lanete dönüştürmeyin ne olur…"

Gerçekten de bütün dünya bir sahne. Ama, sanki bu sıralar, geleneksel Japon sanatı olan Kabuki tiyatrosunun bir sahnesi gibi.

Maaşlara zam, ayrıca gıda yardımı, bir de harçlık. Libya'da Kaddafi yönetiminin son hamlesi bu "reform" vaadi. Aslında, psikopat albayın diktatörlüğünün can vermekte olduğunun bundan daha sağlam kanıtını bulmak zor olurdu herhalde.

ABD, AB, BM, Arap Birliği, NATO, G-20 ve o çok harfli kısaltmalarıyla temsil edilen diğer bütün modern dünya liderliği susup otururken, Libya'nın bağrından çıkan cesur genç kadınlarla delikanlıların elinde yükselen bir pankartta şunu okuyorduk biz: "Başkaları ezilirken hiç kimse özgür olamaz."

Dünyanın şu günlerde devrimci bir enerjiyle dönüşmesindeki hız başdöndürücü. Libya'nın 42 yıllık kan dökücü diktatörünün 2-3 günlük ömrü kaldığını yazdığımızda, bu inandırıcı gibi gözükmüyordu belki ama, galiba bugün-yarın olacak.

1 Şubat'ta "Devrimci Dalga" başlığıyla yayınladığımız yazıdan 10 gün sonra, Tahrir Meydanı'nı terketmeden direnen Mısır halkı, uzun yıllardır süren Mubarek diktatörlüğünü devirdi. Şimdi Ortadoğu'da Bahreyn, Libya ve Yemen'de de halk meydanlarda.

Dünya, sıradan insanların sakince bir araya gelip kendi başlarına kendi kaderlerini tayin etmek için cesurca ve neşeyle ayağa kalkmalarından sonra bir daha eski dünya olmayacak. Asla.

Şu anda içinde bulunduğumuz etik kriz, ancak "muazzam" sıfatıyla tanımlanabilir.

Kasım ayında dünyada neler oldu? Biz Açık Radyo'da kimlerle neler konuştuk?

Yeşil Gazete'nin 10/10/10 eylemi hakkında sorduğu sorulara cevaplar:

"Dinamik" dergisi tarafından Ömer Madra ile yapılan söyleşi: