Günün Sözü

Göç politikasının yeniden gözden geçirilmesi, insani boyutu öne çıkarılarak gözden geçirilmesi çok önemli. Var olan güvenlik konseptli politika deniyor ama ben bunun güvenlik konseptli olduğunu da düşünmüyorum. Ben insani konseptli ve hukuka dayalı bir göç politikası olması gerektiğini düşünüyorum.

Öncelikle pratik cezai önlemler alınarak İsrail'i savaşı sona erdirmeye zorlamak en iyisi olacaktır. Avrupa'nın buna gücü var. Ve ardından da şu anda kalan tek çözümü gündeme getirmek gerek: Akdeniz ile Ürdün Nehri arasında bir demokrasi; bir kişi, bir oy. Apartheid ya da demokrasi. Korkarım ki, artık üçüncü bir yol kalmadı.

İsrail'in Batı ülkeleri çoğunluğu da dahil olmak üzere dünya çoğunluğunun desteğini artık tamamen kaybettiğini görmezden gelmek için kör olmak gerekir.

Hayır, bu açlık çeken bir kadın değil. Bu, çocuğunun tüm yemeğini yemiş olabilecek bir kadın.

Aslanı uyuştursalardı, öldürmeselerdi iyi olurdu. Bu olayda tek suçsuz olan ben ve aslan. Diğer suçlu olanlar cezasını çeksin.

Ormanları korumak durumundayız. Eğer biz koruyamazsak, ürettiği oksijenden faydalanamazsak, doğayı, yaban hayatını yok edersek bunun bedelini öderiz.

Gazze'de yaşanan insani acıların boyutları kabul edilemez. Filistin için Küresel İttifak, eylemlerimizi koordine etmek, hesap verebilirlik talep etmek ve Filistin halkının kendi kaderini tayin hakkı temelinde adil ve kalıcı bir barış için durmaksızın çalışmak için hayati bir platform görevi görecektir. Böyle bir adaletsizlik karşısında sessizlik bir seçenek olamaz; birleşik sesimiz değişim için bir güç olacak.

Her bir Arap utanç içinde kalana değin dünya aktivistleri sorumluluk almalıdır. 20 yaşındaki bir İsveçli kız, Greta, Gazze ile dayanışma için gelirken Mısırlı denizciler sadece oturup seyrediyor… Mesajım şudur; bugün dünya çapında eylemlere, direnişe her zamankinden daha fazla ihtiyacımız var. Gazzeli çocukların hepsi birer yürü­yen iskelet. Mısır halkı nerede? Sadece bir milyon kişi Gazze’ye yürüse bu katliam biter.

Bir klimatolog ve fiziki coğrafyacı olarak benim perspektifim, iklim-peyzaj-insan etkileşiminin bütününe odaklanır. Çözüm, betonda değil; zihniyette ve doğadadır.

Maalesef sorun İsrail toplumu… Nasıl bir insan kitlesel aç bırakmayla ve soykırımcı kitle katliamlarıyla övünebilir? Düşünebiliyor musunuz? Bu aşamada söyleyecek bir şey bulamıyorum… Bir insan 20 bin çocuğu katletmekle nasıl gurur duyabilir? Nasıl bir insan bu cümleleri kurabilir? Hiçbir insan bunu yapamaz. Üzgünüm ama sadece Naziler bu şekilde konuşabilir.

Yeni bir çağın eşiğindeyiz. Fosil yakıtlar yolun sonuna geldi. Güneş, temiz enerji çağının üzerine doğuyor.

Bu kadar entertainment (eğlendirme) dediğiniz şeyin, bu kadar sosyal medyanın insanı çok küçük ve kısa uyaranlarla meşgul edebildiği bir zamanda arkanıza yaslanıp zihninizi boşaltıp dinleyebileceğiniz, kitap okur gibi dinleyebileceğiniz bu tip seslerin, kâinatın bütün seslerinin akabildiği bir kanalın esasında genişlemesi gerekiyor çünkü Türkiye’de onun yansıması olan kitle de genişliyor.

Milyonlarca insan kökleri adalete, insanlığa ve toplu kurtuluşa dayalı yeni bir dünya düzeninin doğmasını sağlayacak bir siyasi liderlik beklentisi ve umudu içinde. Bu yalnızca Filistin'le ilgili birşey değil. Hepimizi ilgilendiriyor.

Kendi zeytinliğinde değil, şirketin gösterdiği yerde, devlete harç ödeyerek kiracı! Köylünün hem zeytinini alıyorsunuz, hem toprağını! İlk taslakta “süre bitince satılacak” diyordunuz, onu da geri çektiniz. Çünkü bu düzen köylüye değil, üç şirkete çalışıyor!

Bir garip kuş olduk Ankara’nın sokaklarında topraklarımız için, zeytinlerimiz için, evlatlarımızın geleceği için. Bir aydır haykırıyoruz ama o kulaklar bizi ne duydu, ne de gördü… Siz bize diyorsunuz ki siz yaşamayın, siz yerin dibine girin, siz ölün çiftçiler. Biz de diyoruz ki bu torba yasa inadına geçerse andımız olsun açlık grevine giriyoruz!

Karar bizim lehimize çıkar sanıyordum; şok geçiriyorum. Bu acı yalnız benim değil,  yerli olsun olmasın iklim değişikliğinden etkilenen tüm halkların acısı. Ailelerimize ne diyeceğiz biz şimdi? ... [Başbakan] sayın Albanese ve onun pahalı avukatları kalkıp gidecekler... Evlerine dönüp pahalı yataklarına gömülerek horul horul uyuyacaklar. Bizlerse adavatanlarımıza hayal edilebilecek en büyük acılar içinde kıvranarak döneceğiz.

Bu süreç ile varacağımız nokta Kürt sorununun çözümü değildir; bu, Kürt isyanının sona ermesidir… DEM Parti’nin içinde yer alacağı ve Kürt sorununun yol açtığı bir takım sorunların üstesinden gelinmesi için atılacak adımlar, aynı zamanda Türkiye'de demokratikleşmenin önünü açacak adımlar. Dolayısıyla sonuç itibariyle DEM Parti'nin rol alacağı gelişmelerin sürükleyeceği demokratikleşme hamlelerinden Cumhuriyet Halk Partisi de yararlanacaktır.

Sadece Türkiye’yi değil, bölgeyi de yakından ilgilendiren bir süreç yaşanıyor. Silahların bırakılması, barışın konuşulması çok önemli. Bu yolun demokrasiye ve hukuka çıkması ise şart. Eksik demokrasi, toplumun bir bölümünün baskı altında tutulması kimseye hayır getirmez.

19 Mart eylemlerinden önce, Ocak ayında tutuklanan arkadaşlarımız var Boğaziçi'nden. Türkiye genelinde hala tutuklu olanlar var. Onları da unutmamak lazım. Bizim günün sonunda ödediğimiz bedel cüz-i kalıyor onlarınkinin yanında.

Artık günümüzde vatan denen şey tüm yeryüzü olarak değerlendirilmeli. Doğanın bir parçası olduğumuzu artık anlamamız ve ona göre hayatımızı düzenlememiz gerekiyor. Sadece ulusal bir yurttaşlık değil, ekolojik bir yurttaşlık, yeryüzü yurttaşlığı gerekiyor. Bu çerçevede her alanın ekolojik bir düzenlemeye tabi tutulması gerekiyor.

"İnsanların kuraklıkla başa çıkmak için başvurduğu mekanizmaların, bu kuraklıkta işe yaramamaya başladığını gördük. Okuldan alınan ve evliliğe zorlanan kızlar, karanlığa gömülen hastaneler ve kirli su bulmak için kuru nehir yataklarında çukur kazan aileler... Bunlar ciddi birer kriz işareti."

‘Zeytini sökelim, şuraya mı dikelim, buraya mı?’ Arkadaş bu çocuk oyuncağı mı? Asırlardır dikilmiş zeytini sen oradan oraya kaldıramazsın. Kaldırırsan o meyve sana küser. Çünkü o da bir canlı. Konuşmuyor ama canlı. Ben çok üzgünüm. Benim toprağımdan, atamın yerinden beni kim çıkarmak ister? Siz zeytini götürmeyi düşünüyorsunuz ama bizi nereye götüreceksiniz? Bizim toprağımızı maden var diye talan edecekler. 40 tane köyü yok etsinler. Türkiye’yi yok etsinler. Ege, turizm, zeytin, bal, bahçe, incir, meyve olmazsa Türkiye olmaz. Toprak bizim.

Depremden sonra yeni yeni toparlanmıştım; tarlam, her şeyim gitti. Bizim kalbimiz her şeye dayanır mı?

Diyelim ki Uğur Mumcu’dan Bahriye Üçok’a, Turan Dursun’dan Madımak’a hepsi aklımızda. O zaman kendimize sormak zorundayız: Peki aklımız nerede?