Günün Sözü

Bu, epey bir süredir gördüğüm en ürkütücü şeylerden biri: Yapay zekâ tarafından oluşturulan ve teknoloji-gözetim şirketleri tarafından yönetilen otoriter bir ABD’nin hakim olduğu bir dünya kurma çağrısı.

İran kısa süre önce boğazı kapattığını duyurdu; bu tuhaf, çünkü bizim ABLUKAMIZ zaten orayı kapatmış durumda. Farkında olmadan bize yardım ediyorlar ve kapalı geçişten en çok zararı onlar görüyor — günde 500 milyon dolar! ABD hiçbir şey kaybetmiyor. Hatta şu anda birçok gemi ABD’ye, Teksas, Louisiana ve Alaska eyaletlerine doğru yola çıktı, yük almak için — bunun için İran Devrim Muhafızları’na teşekkürler!

Kısa süre önce İsrail hükümetinin beni dünyadaki en tehlikeli ikinci antisemit olarak tanımladığı bir rapor yayınladığını öğrendim. Bunun nedeni Gazze’deki durum hakkında konuşurken “soykırım”, “kuşatma”, “toplu aç bırakma” gibi terimler kullanmış olmam. Her neyse, soykırım devam ediyor ve sadece birkaç hafta önce İsrail, ırka dayalı ölüm cezası öngören ve sadece Filistinlileri kapsayan yeni bir yasayı kabul etti. Bu bir Apartheid’dır. Dünya 17 Nisan Filistinli Esirler Günü’nde bu yeni yasaya ve Apartheid’a karşı yeniden ayağa kalkacak.

Toplumun her alanında emeklisinden işsizine, asgari ücretlisinden memuruna, kamu emekçisine, bütün halka bir adaletsizlik, bir sistemsizlik, bir çürümüşlük dayatılıyor. Ama bizler bir umut olmak adına buradayız ve bu umudu buradan yükseltiyoruz…. Burada başlattığımız yaşam nöbeti tek başına bir yaşam hakkı mücadelesi değildir elbette ki. Bu nöbet aynı zamanda Türkiye'nin demokratikleşme nöbetidir. Aynı zamanda Türkiye'nin barış nöbetidir. Aynı zamanda Türkiye'nin eşitlik nöbetidir.

İsrail’e karşı hukukla yol kat edilemeyeceğine dair bir inanç var. Ben buna hem inanmak istemiyorum, hem de mümkün olduğunu iddia ediyorum… Toplama kamplarına, Nazi kamplarına elimiz uzanamadı ama bugün olsaydı onun için de ne gerekiyorsa yapardık. Bugün bunun bambaşka bir şeklini görüyoruz. İşkencenin en ağır halini görüyoruz biz İsrail cezaevlerinde ve elimizin oraya ulaşabileceğini düşünüyoruz.

Önkabul basitti: İran'ı vur, liderliğinin kellesini uçur, ülke içi çöküşün tetiğini kur. Olmadı. ... Savaş tam ters etkiyi yarattı. ... İçinde bulunduğumuz şu an 1956 Süveyş krizi ile karşılaştırılıyor - yani emperyal sınırların tüm dünyanın gözleri önüne serildiği o tarihî büküm noktası ile.

İnsan haklarında Avrupa bir fener değildir, sadece dekorasyondur.

Tüm federal çalışanlar hükümet etik kurallarına tabidir ve kişisel kazanç için 'içerden' bilgi aktarılması kesinlikle yasaktır.

"Bu zor zamanlarda hepimiz için Açık Radyo’nun çok özel bir yeri var. Hem bilgi hem moral açısından… Gerçekten pek çok şeyi Açık Radyo’dan öğrendim, öğrenmeye de devam ediyorum."

Apaçık Radyo’yu düşündüğümde aklıma bir kumaş benzetmesi geliyor. Kumaşa yakından bakarsanız, iplikleri görürsünüz. Birbirine bağlanmış iplikler. Birbirlerinin içinden ve üzerinden geçerek iç içe dolandıkça, aralarındaki bağın gücü artar. Yaklaştıkça, bu gücün bağlarını görürsünüz. Ancak geri çekildiğinizde tek bir bütün parça görürsünüz, bir kumaş parçası. Geçirgen, gözenekli, ama kendine özgü. Şimdi, bu kumaş parçası bir tür “Apaçık Radyo”yu temsil ediyor.

İran’da ABD-İsrail saldırılarında 58 kütüphane bombalanmış. Radyo da bir kütüphanedir... 30 yılda muazzam bir kütüphane yaratmış durumda Açık Radyo ve Apaçık Radyo. Radyo, çağının ilerisine ve gerisine giden bir bellek. Apaçık Radyo da böyle bir kütüphane. On binlerce rafı var ve gerçekten de gezegenin 30 yılını içeriyor. Dolayısıyla bu kütüphanemizi, bu belleğimizi korumak ve yaşatmak durumundayız.

Siz, sizsizliğin acısını nereden bileceksiniz? Siz hiç Açık Radyo’suz kalmadınız ki.

İsrail ordusu en küçük ayrıntıdan en büyüğüne kadar her şeyi biliyor. Onun, otizmli olduğunu da biliyordu. Aranmıyordu, eve gider gelirdi, bir sıkıntı yoktu.

Ve kim ki 'İntikam' diye bağırır, lanet olsun o kişiye! / Böyle bir intikamın haklı tarafı olamaz. / Kan Davası hiçbir sınır tanımaz. / Ne telâfi bırakır ortada, ne de adil bir düzen./ Çünkü uçuruma bakan sadece asılan adam değildir ki - / Tüm İsrail ülkesi böyle bir suça ortaktır...

İkizköy’de toprağını, suyunu ve yaşam alanlarını savunduğu için gözaltına alınan Esra Işık tutuklandı. Bu karar, yalnızca bir yurttaşın özgürlüğüne yönelik değildir. Bu karar çevresini koruyan, hakkını arayan herkese yöneliktir. Esra Işık’ın ‘suçu’ doğayı savunmaktır… İkizköy’de hukuka aykırı uygulamalara derhal son verilmelidir. Esra Işık yalnız değildir. Haklı olanlar susmayacak.

İsrail Devleti bugün oyunun kurallarını değiştiriyor: Yahudileri öldüren hiç kimse artık hayatta kalamayacak ve hapishanedeki imkanlardan yararlanamayacak.

Bu mitingler gerçek bir halk desteğinden yoksun solcu finansman ağlarının ürünü.

Günün "sözü"

Unutmayın: Sesinizi kullanın! Demokrasi, şimdi!

Savaşı biz kazandık, sanırım bunu sona erdireceğiz.

İnsanlık, kayıtlara geçen en sıcak 11 yılı geride bırakmış bulunuyor. Tarih 11 kez kendini tekrarladığında, bu artık bir tesadüf değildir. Bu, harekete geçme çağrısıdır.

Bu, güvenlik sağlamak için çıkarılmış bir savaş değil. Bu, fosil yakıtların ekonomi politiğine ilişkin bir savaş—bedelini de İranlı siviller ve dünyanın dört bir yanındaki çalışan-sınıf toplulukları ödüyor.

Beni tutukladılar. İtirafçı olmamı istediler. Eşimi de aldılar. Çocuklarımı göremedim. Onun için, çıkmak için itiraf ettim. Para aldı dediklerimin haklarından helallik istiyorum. Korkumdan dolayı yaptım.

Kürt sorununun çözümü çoklu bir mesele aynı zamanda. İşin bir pozitif barışa evrilmesi, gerçekten demokratik bir cumhuriyetin inşası; örgütlü, demokratik bir siyasal hayatın var olması meselesi uzun erimli bir mücadele meselesi. Silahların devreden çıktığı süreç hep beraber bunu inşa etmenin; demokratik, özgür, eşit bir sistemi inşa etmemizin yolunu açacaktır.