Hikâyenin Sonu: COP31 | Sayı #8

Bir adet F-35’in tek uçuşta, bir otomobilin 20 yılda tükettiği kadar yakıt harcadığı söyleniyor. Devasa bir karbon salınımı! ABD ordusu tek başına 150 ülkeden fazla emisyon üretiyor. Kaldı ki, atmosferdeki emisyonların %6’sına yakınının orduların faaliyetlerinden kaynaklandığına dair raporlar da var. Bir savaş uçağı daha havalanmadan yerin altından madenler çıkarılıyor, hammaddeler dünyanın bir ucundan diğerine taşınıyor, fabrikalar çalışıyor, bunun için yeni üretim zincirleri kuruluyor.

Açık Gazete’de Tabiata Tahakküm ve Direniş: Türkiye’de Kapitalizmin Ekolojik Tarihi kitabı vesilesiyle bir araya geldiğimiz Cemil Aksu ekokırım ile sermaye birikiminin birbirinden ayrı düşünülemeyeceğini anlatıyor. Dünyada ve Türkiye’de enerji, maden ve inşaat sektörleri üzerinden yaratılan sermaye birikimi, bugün giderek genişleyen bir ekstraktivizm (hafriyatçılık) dalgasıyla ilerliyor. Özellikle Türkiye’de 260’ın üzerinde il ve ilçe tamamen maden sahası ilan edilmiş durumda. Mesela, Gümüşhane’nin yüzde 93’ü maden sahası!

Bu madencilik faaliyetlerinin bir kısmı savaş sanayisinin de ihtiyaç duyduğu hammaddeleri sağlıyor. Askeri-sinai kompleksinin arkasında devasa bir madencilik furyası var. Hammaddelerin çıkarılması, işlenmesi ve farklı ülkelerden merkez ülkelere taşınması, daha silah üretilmeden yeni emisyonlar ve yeni ekolojik yıkımlar yaratıyor. Sonra silahlar deneniyor, kullanılıyor ve savaşın kendisiyle birlikte kentler, ormanlar, zeytinlikler ve su havzaları yıkıma uğruyor.

Hiçbir iklim hikâyesi münferit değil.

Tüm bunlar, ekoloji mücadelesi ile savaş karşıtı mücadele arasındaki sınırları flulaştırıyor. Yirmi yıl kadar önce bu mücadeleler daha ayrı kompartımanlarda düşünülürken, bugün giderek daha birleşik bir mücadeleden söz ediyoruz.

Cemil Aksu’nun ifadesiyle, ekoloji hareketi ilkesel olarak, “amasız fakatsız”, savaş ve militarizm karşıtı olmak zorunda.