Apaçık Radyo

COP31’de halkların ve emeğin ortak mücadelesi: İklim adaleti ve enerji demokrasisi

17 Kasım 2026

COP31 kapsamında Antalya’da gerçekleşen Halkların İklim Yürüyüşü’nü ve Enerji Demokrasisi İçin Sendikalar Ağı (TUED) Zirvesi’ni değerlendiriyoruz.

Dünyanın dört bir yanından iklim aktivistlerini, ekoloji örgütlerini ve sendikaları bir araya getiren bu buluşmalardan hareketle, akademisyen ve yazar Sinan Laçiner ile iklim adaleti, fosil yakıtlardan çıkış, kamusal ve demokratik enerji dönüşümü taleplerini, emek ve iklim hareketlerinin ortak mücadelesini ve önümüzdeki dönemin politik olanaklarını konuşuyoruz.

Tuna Emren: Yeryüzünü onarmanın imkânlarını konuştuğumuz Onarım Çağı'na hoş geldiniz. Ben Tuna Emren.

Suda Sim Meriç: Ben Suda Sim Meriç.

T.E.: Teknik masada da Dila Yılmaz bize destek veriyor. Ve desteği için İzel Levi Coşkun'a da çok teşekkür ederiz. Bu hafta Özdeş Özbay bizimle değil. Oradaki ekibimizle birlikte Antalya'daki gelişmeleri takip etmeye devam ediyor. Geçici stüdyomuzda COP31 özel yayınlarını hazırlamaya devam ediyor ekibimiz.

COP31 sürecinden bahsedeceğiz elbette biz de bu programda bugün. Antalya'da devam ediyor bu süreç bildiğiniz üzere. Şimdi Halkların İklim Zirvesi olarak devam ediyor. TÜED Zirvesi'nden sonra.

Yalnızca hükümetlerin ve diplomatik heyetlerin değil, aynı zamanda dünyanın dört bir yanından gelen iklim aktivistleri, ekoloji örgütleri ve sendikaların da bildiğiniz üzere buluşma noktası oldu Antalya.

14 Kasım'da çok büyük bir yürüyüş gerçekleştirildi. Yaşamı Savunuyoruz Yürüyüşü, Halkların İklim Yürüyüşü diyoruz. Binlerce insan sokaklardaydı. İklim adaleti talepleri, fosil yakıtlardan çıkış çağrısı yinelendi. Adil geçiş mücadelesi yükseltildi. Bu yürüyüş, iklim krizine karşı mücadelenin yalnızca müzakere masalarında değil, aslında sokaklarda ve toplumsal hareketlerin ortak mücadelesiyle şekillendiğini gösteren önemli, tarihsel bir gelişmeydi, bir buluşmaydı aynı zamanda.

Yine 14 Kasım'da, yürüyüşün olduğu gün sonlanan, sizlerin de bizim yayınımızı takip eden tüm dinleyicilerimizin de iyi bildiği üzere artık haftalardır çünkü bahsediyoruz, TÜED yani Enerji Demokrasisi için Sendikalar ağı zirvesi sonlandı. İki gün sürdü zirve. Farklı ülkelerden sendikacılar bir araya geldiler ve enerji dönüşümünün kamusal mülkiyet, demokratik denetim ve toplumsal ihtiyaçlar temelinde nasıl örgütlenebileceğini tartıştılar.

Biz de bugün bu iki önemli gelişmeyi değerlendirelim dedik. Konuğumuz TÜED Sendikalar Zirvesi'ni yakından takip eden akademisyen, yazar ve aktivist Sinan Laçiner. Hoş geldin Sinan.

Sinan Laçiner: Hoş bulduk.

S.S.M.: Hoş geldiniz.

S.L.: Hoş bulduk.

T.E.: TÜED'in Antalya'daki bölgeler arası toplantısı sona erdi. Altı kıtadan sendikalar katıldı bizim de takip edebildiğimiz kadarıyla. Emek ve ekoloji hareketlerinin temsilcileri bir aradaydı bu zirvede. Öncelikle bir genel izlenimlerini alalım mı? Nasıl bir atmosfer vardı? Bu farklı ülkelerden gelen sendikalar hangi ortak sorunlar ve mücadele deneyimleri etrafında buluştu?

S.L.: Evet, benim için oldukça heyecan verici bir toplantıydı. Ben bir de Antalyalıyım, hani öyle bir tarafım da var. Ve böyle bir toplantının orada gerçekleşmesi benim için ayrıca iyi oldu. Genel hatlarıyla, ana hatlarıyla çok iyi, çok verimli bir toplantı diyebilirim.

Tabii eksik yönlerinden veya eleştirilebilecek boyutlarından da az sonra bahsedeceğiz. Fakat böyle bir toplantının ardından daha çok pozitifi konuşmak gerektiğini düşünüyorum. Çünkü çok fazla pozitif şey vardı. Her şeyden önce katılım son derece iyiydi. Aslında şöyle bir eleştiriyle birlikte bu övgüde bulunayım: Salona insanlar sığmakta zorlandılar. Bu iyi bir şey ama keşke bir miktar daha büyük bir salon tercih edilseydi diye düşünmedim değil.

T.E.: Yaklaşık kaç kişi vardı Sinan zirvede, katılımcı düzeyinde?

S.L.: Yani katılımcı düzeyinde rakam vermekte zorlanıyorum açıkçası ama yüzün üzerinde insan vardı. 150 olabilir bu rakam. Bunların da büyük kısmı, katılımcıların demografik özelliklerine baktığımızda, Küresel Güney diyebileceğimiz coğrafyadan katılımcıların yoğunlukta olduğunu gözlemledim. Afrika'dan ve Latin Amerika'dan çok fazla katılımcı vardı.

Bunun dışında tabii ki Kuzey Amerika'dan, özellikle Kanada'dan yine katılımcılar, Avrupa'nın çeşitli yerlerinden katılımcılar vardı. Ama orada da şöyle ilginç bir detayı hemen belirteyim: Mesela İspanya'dan katılımcılar vardı ama İspanya'dan katılımcılar Bask bölgesinden geliyorlardı.

Yani İspanya'nın idari yapısını bilenler biliyordur. Orada farklı halklar kendi özerk yapıları içerisinde var olabiliyorlar ve belli ölçüde inisiyatif sahibiler. Öte yandan merkezi devletle de çeşitli gerilimleri var. Bask bölgesinin mesela özellikle. Bu aynı zamanda enerji politikalarıyla ilgili bu bölgedeki sendikaların mücadelelerine ilave veya farklı diyebileceğimiz sorunlar da ekliyor. Mesela onlar biraz bunlardan bahsettiler.

Yine İspanya'nın başka özerk bölgelerinden katılımcılar vardı. Ağırlıkla ama Küresel Güney diyebileceğimiz Afrika, Latin Amerika, Asya'nın belli bölgelerinden katılımcıların çoğunlukta olduğu, demografik yapının daha çok böyle olduğu ama katılımın bu anlamda sayısal olarak kendilerinin de beklediğinin üzerinde olduğu, bu açıdan da moral verici bir toplantı olduğunu söyleyebilirim.

Unutmamak adına, unutursam kendime kızabilirim, sevgili Kıvanç Eliaçık, toplantı Türkiye'de, Antalya'da organize edildiği için çok fazla inisiyatif aldı, çok fazla sorumluluk üstlendi. Yani bu toplantı, insanlar mutluluk ve memnuniyet duyacak şekilde düzenlenip tamamlanabildiyse bunda onun emeği çok büyük. Nasıl bir yoğunluk içinde çalıştığına biz de tanık olduk. Buradan onun da adını anmazsam olmaz diye düşünüyorum.

T.E.: Evet, biz de selamlarımızı iletelim şu an bizi dinliyorsa. Gerçekten ellerine, emeklerine sağlık. Çok büyük bir emek vardı geri planda bu zirvenin düzenlenebilmesi için.

S.S.M.: Zaten TÜED başlamadan önceki programda da konuk olmuştu. O kaosun içerisinden bile bize olabildiğince aktarım yapmaya çalıştığı şeyde de, yürüyüşte de, TÜED'de de yani herhalde emeğinin yeri doldurulamaz olduğunu düşünüyorum.

Şöyle ben devam ettirmek istiyorum. Şimdi toplantıdan bahsedelim biraz da, içeriklerden daha doğrusu. "Özel Kârdan Kamusal Yola" olarak belirlenmişti. İlk gün daha çok neoliberal iklim politikalarının krizi, rekabetçilik ve karbonsuzlaşma tartışmaları, fosil yakıt bağımlılığı, kamu yararına enerji politikaları ele alınmış ve burada neoliberal enerji politikalarına yönelik eleştiriler de oldukça güçlü bir şekilde öne çıkmış.

Ancak özelleştirmelere karşı çıkmanın da ötesinde nasıl bir alternatif kurulacağı da doğal olarak tartışılıyor. Sadece bir hipotez ileri sürme değil, var olan örnekler ya da bir yol tartışması da yaşanmıştır. Bununla ilgili, bu süreçlerle ilgili kamu mülkiyeti, finansmanı, bu demokratik geçiş süreçleri veya denetim süreçleri konusunda hangi somut öneriler öne çıktı, ortaya atıldı? Biraz anlatabilir misin?

S.L.: Evet, öncelikle gerçekten dediğin gibi birinci gün... Bu arada şöyle ufak bir ek de yapmak isterim. Aslında iki gün değil, iki buçuk gün sürdü TÜED toplantıları. Eylemin olduğu cumartesi günü de öğlene kadar oturumlar aslında devam etti. O bakımdan iki buçuk gün diye düzeltmek daha doğru olur.

Birinci gününde, oturumların birinci gününde evet dediğin gibi farklı ülkelerden gelen sendikacılar, katılımcılar mevcut, yani birkaç on yıldır var olan ve iklim krizini acil bir sorun olarak konuşmamızı gerektiren neoliberal politikaların kapsamlı bir eleştirisini yaptılar.

Enerjinin geleceğinin şirketlerin, devletlerin çıkarlarına bırakılamayacağını vurguladılar. Elektrik üretim ve dağıtımının kamunun sorumluluğunda olması gerektiğini vurguladılar. Yani o kamusal yol olarak TÜED'in altını çizdiği, vurguladığı kavram etrafında bir çerçeve çizdiler.

Burada stratejik olarak özelleştirmelerin mutlaka önüne geçmek gerektiğini vurguladılar. Öte yandan sendikaların bir taraftan direnirken ama diğer taraftan da alternatif yolların nasıl hayata geçirileceğine ilişkin daha somut şeyler geliştirmesi gerektiğinin önemini vurguladılar.

Piyasa temelli politikaların yarattığı sorunların çözümlerinin piyasa temelinde beklenemeyeceğini, enerji üretim ve dağıtımında kamu mülkiyeti ve denetimine geçilmesinin çok önemli olduğunu vurguladılar.

Dolayısıyla ilk gün ağırlıkla neoliberal politikaların bir eleştirisi, neoliberal politikaların ürettiği somut ve güncel çıktıların her bir ülke bazında nelere yol açtığı ve bunlara karşı mücadele etmek gerektiği ifade edildi, vurgulandı.

İkinci gün biraz daha somut olarak ne yapılabilir, ne yapılmalı konusu ikinci günün konusu oldu. Orada da tabii şöyle şeyler var: Şimdi ülkeden ülkeye değişen çok fazla şey var. Bu hem sendikaların o ülkedeki gücü, kapasitesi vesaire hem de ülkedeki siyasal rejimin tipi, karakteristiği vesaire, iktidarda kimin olduğu ki bunu da az sonra biraz daha detaylandırarak konuşacağız.

Dolayısıyla bu var olan değişkenler ülkeden ülkeye kazanım mücadelelerinin kazanım elde edebilme şansını artırıyor veya azaltıyor. Bu anlamda Meksika modeli özellikle olumlu anlamda altı çizilen bir model, bir örnek.

1990'larda orada başlayan, dünyada aslında 1980'lerdeki büyük neoliberal dalgayla birlikte başlayan bir süreç var. Pek çok sektörde, sadece enerji, elektrik vesaire değil, pek çok sektörde başlayan neoliberalizm. Meksika'da özellikle 1990'lardan itibaren bu alandan kamunun giderek adım adım çekilmesi ve bu alanın özel sektör tarafından doldurulması gibi bir süreci başlatıyor ve bu oldukça uzun süren bir süreç aslında. 2018'e kadar, yaklaşık olarak 2020'lere kadar neredeyse süren bir dönem.

2018'den itibaren Obrador yönetimiyle birlikte bu noktada kamunun yeniden enerji alanında var olması, kamunun gücünün, ağırlığının artırılmasına dönük politikalara geçiş başlıyor. Ve bu Sheinbaum dönemiyle birlikte 2024'ten itibaren daha da güçlenerek devam ediyor. Karşılıklarını da buluyor. Anayasal düzlemde de bu enerji üretimi ve dağıtımı üzerinde kamunun kontrolü bu anlamda yasal güvence altına alınıyor.

Bunlar da tabii ki bir model oluşturuyor. Yani karamsarlık kumkumaları olur her alanda, politikada. Bir takım yenilgiler üst üste gelince mücadeleyle sanki kazanım elde etmek mümkün değilmiş gibi. Ama işte Meksika modeli gibi modeller esasında yitirilmiş şeyleri geri kazanmanın pekâlâ mümkün olduğunu gösteren, o anlamda önümüze ışık tutan, moral veren deneyimler.

Bunun dışında da tabii Afrika'da, Latin Amerika'da, kısmen Brezilya'da yine mücadelelerle elde edilen, Meksika kadar olmamakla birlikte kısmi kazanımlar mevcut. Bunlardan da bahsedildi. Toplu iş sözleşmelerine bir takım maddelerin konulması veya genel olarak sendikaların kendi aralarında iş birliğine gitmeleri ve daha güçlü bir muhatap olarak hükümetlerin karşısında dikilebilmeleri, belli tavizler koparabilmeleri bu anlamda kazanımlar listesine almamız gereken şeyler.

Bunlar önemli, kesinlikle önemsiz değil. Fakat yapılması gereken çok daha fazla şey var.

T.E.: Yani...

S.L.: Bunlar da vurgulandı. Özellikle neler yapılması gerekir bağlamında. Mesela hangi örnekte, şimdi notlarımı bir yandan kontrol ediyorum. Bir sürü not tuttum, biraz karışık.

T.E.: Afrika'daki enerji yoksulluğuna karşı mücadele değil mi? Onu da dile getirmiş olalım. Orada da çok güçlü bir mücadele var çünkü bu alanda.

S.L.: Evet, zaten iklim krizinin en önemli çıktılarından bir tanesi enerji yoksulluğu. Şimdi enerji üretimi, dağıtımı ve bunun üzerindeki kontrol piyasa mekanizmaları üzerinden, dolayısıyla kâr-zarar beklentileri üzerinden şekillendiğinde enerjiye erişim, geniş yığınlar, özellikle yoksul ülkeler tarafından, yoksul halklar tarafından enerjiye erişim iyice güçleşiyor.

Yani bugünün dünyasında bir buçuk milyar civarında insanın elektriğe erişiminin olmadığı raporlanıyor. Bununla ilgili raporlar var. Dolayısıyla enerji demokrasisi, tam da işte TÜED'in vurguladığı enerji demokrasisi, bu bağlamda bizim için çok daha önemli, çok daha hayati bir kavram hâline geliyor ve bunun için yürütülen, sürdürülen mücadeleler de çok önemli.

Bu konularda da bu mücadelelerin elde edebildiği kazanımlar var ama bu kazanımların hem daha büyük hem daha kalıcı kazanımlar hâline dönüşebilmesi için özelleştirmelere karşı mutlaka direnmek ve kamusal yol olarak TÜED'in altını çizdiği yönelimi daha fazla vurgulamak, bu konuda ittifaklar kurmak gerekiyor.

O pratik politika anlamında mesela en çok vurgulanan şeylerden birisi TÜED toplantısında buydu. İttifaklar kurulması gerekiyor. Yani bu hem ulusal düzeyde sendikalar arasındaki ittifaklar ki biz sendikaların bu konudaki konumunu düşünürken sadece enerjiyle doğrudan bağlantısı apaçık sektörleri de düşünmemek gerekiyor.

Yani işte diyelim ki petrokimya olabilir, sanayi çeşitleri, demir çelik vesaire, enerjiyle bağlantısı bunların apaçık ama enerjiyle bağlantısı bu kadar doğrudan kurulamayan alanlarda da aslında bu çok önemli. Çünkü enerji çok merkezi ve çok belirleyici.

Bu açıdan sendikaların mutlaka birlik içinde hareket etmesi gerektiği bu TÜED toplantılarında çok vurgulandı. Ve bu birlik, sendikaların ortak hareketi hem ulusal düzeyde hem uluslararası düzeyde. Yani uluslararası sendikal dayanışmanın öneminin bu toplantılarda çokça vurgulandığını gördük ki TÜED'in bir Enerji Demokrasisi için Sendikalar ağı olarak varoluş amaçlarından bir tanesinin bu olduğunu söyleyebiliriz.

Bu tür toplantıların bu açıdan çok önem taşıdığını söyleyebiliriz. Ve bunun aynı zamanda esasında sadece sendikalar ve işçi örgütlerinin dayanışması ve ortak ağlar geliştirmesi değil, bunun dışında da hem çevre örgütlerinin hem bu alanda iklim krizinin ne olduğunu bilince çıkarmış ve bunun için çalışmalar yürüten, kampanyalar yürüten politik partilerin de ulusal ve uluslararası düzeyde dayanışması bu bakımdan çok önemli.

Bunlar bu TÜED toplantılarında da çokça vurgulanan konulardandı.

T.E.: Ben araya girip bir şey daha sormak istiyorum sana. Kore'nin sunumunu gördüm. Kore örneğin Türkiye'ye çok benzer oradaki durum. Kömürden çıkış takvimi bizimkiyle, buradakiyle neredeyse aynı. Hatta biraz daha takvim ileriye sarkıtılmış anladığım kadarıyla.

Orada mücadeleden çıkan ortak derslerde bir numarada da şey vardı: Evet, bizim mücadeleyi büyütmemiz gerekiyor. Çeşitli mücadelelerimizi bir araya getirmemiz, sendikalarla birlikte sokaktaki mücadeleyi yükselterek orada hep birlikte olmamız, ortak zeminde buluşmamız gerekiyor. Fakat bir yol haritası da şart.

Ne yapacağımıza dair açık bir yol haritanız yoksa mücadeleyi istediğimiz kadar yükseltelim, yeterince sesimizi duyuramıyoruz veya yeterince etkili olamıyoruz gibi bir not da vardı. Senin bahsetmek istediğin bir şey olur mu böyle ülkelerin sunumlarından özellikle?

S.L.: Bunu bir yerlerde not aldığımı hatırlıyorum. Bir yandan da bakıyorum, çok tabii karmaşık notlar içinden bulmaya çalışıyorum.

Burada tabii ki şu söylendi: Mücadele çok önemli ama tek başına mücadele ediyor olmak yetmez dediğin gibi. Bununla ilgili net bir yol haritasına sahip olmak çok önemli. Bu süreçte sendikaların yapısal dönüşümü ve işçilerin eğitimi çok önemli diye bir vurgu yapıldı. İşçi sınıfının bilgi ve eylem açısından kolektif kapasitesinin artırılması gerektiği bu anlamda vurgulandı.

Sonuç olarak çoklu krizler çağında yaşıyoruz. Bu süreçte gelişen teknolojiler doğayı çok daha hızlı tahrip etmek amacıyla kullanılıyor. Otoriter iktidarları da bu güçlü finansal yapılar maddi olarak destekliyor. Yani çok güçlü bir dalgayla karşı karşıyayız.

Bu güçlü dalga karşısında da sendikaların kendilerini yapısal olarak buna göre yeniden örgütlemeleri gerektiği ve yeni düşünme ve eylem yollarına kendimizi hazırlamamız gerektiği, bunun eğitimi ve bilgisiyle donanıp bunun programlarının mutlaka yapılması gerektiği, doğaçlama tepkilerle bu mücadelede mevzi kazanma şansımızın olmadığı özellikle vurgulandı.

Senin söylediğin gibi. Hem Amerika Birleşik Devletleri'nde, her ne kadar Trump yakın zamanda bir yenilgi yaşasa da, tüm dünyada yükselen ultra sağcı otoriter yönelimlere işçi sınıfının güçlü yanıtlar verememesinin nedeni temelde bu noktadaki eksikliklerdir dendi.

Yani burada da bizim sendikaların, işçi sınıfı hareketi ve mücadelesinin kendisini yeniden bu şartlara göre organize etmesi gerektiği vurgulandı. Yani işçilerin politik eğitimine mutlaka yatırım yapması gerektiği vurgulandı.

Burada Global Labour University Online Academy adlı bir oluşumdan bahsedildi bu anlamda. Mesela somut bir örnek olarak...

T.E.: Küresel Emek Üniversitesi değil mi? Evet, tamam, Türkçesini de söylemiş olalım.

S.L.: Evet, burada şöyle bir slogandan da hareket ediyor: "Eğit, örgütle ve harekete geçir." Buna dinleyicilerimiz bu şekilde aratarak ulaşabilirler.

Ama bu bir model. Bu modelin benzerleri olabilir. Fakat şurası açık: Çok güçlü bir krizle karşı karşıyayız. Bu krizin ana aktörleri, iklim krizinin büyük failleri evet çok güçlüler. İktisadi olarak da çok güçlüler, siyasal olarak da çok güçlüler. Ve onların yarattığı bu krizin çözümünü biz onlardan bekleyemeyiz tabii.

Bu çözüm bizim mücadelemizle gelecek ama bu mücadele doğaçlama, yani belirli bir duruma karşı, belirli bir kriz anına karşı verilmiş doğaçlama tepkiler üzerinden yürüyemez. Buradan fazlaca bir kazanım elde edilemez.

Burada bizim kendimizi yeniden yapılandırmamız, bu koşullara uyarlamamız, işçileri bu noktada mutlaka eğitmemiz ve modeller geliştirmemiz gerekir.

Ama mesela Meksika'da bir süreç var, hâlen devam eden ve mutlak anlamda başarılı olup olmayacağı önümüzdeki yıllarda daha net biçimde ortaya çıkacak ama şu ana kadar başarılı görünen bir model var.

Bu model belki de yayılacak. Bazen olumsuz modeller yayılır, dünyayı çok daha kötü bir yere taşır ama Meksika modeli tam tersini şu anda vaat ediyor gibi görünüyor.

Fakat Meksika'nın yanına biz çok fazla da başka böyle ülke koyamıyoruz. Daha mikro kazanımlar koyabiliyoruz. Bu mikro kazanımları büyütmemiz lazım.

Bu mikro kazanımları büyütmenin yolunun da ben iklim hareketini diğer hareketlerden yalıtık bir hareket olarak asla görmemek, bunu dünyada var olan ve nasıl iklim krizi daha çok en alttakileri, en yoksulları hedef alıyorsa yine en alttakileri, en yoksulları hedef alan diğer sorun alanlarıyla, mücadele alanlarıyla bu mücadeleyi mutlaka birleştirmek gerektiğini düşünüyorum. Bu benim şahsi kanaatim.

Yani bizim mutlaka ki bu konuda aslında çok olumlu işaretleri hem TÜED toplantısında hem 14 Kasım'daki o yürüyüşte de gördük.

Yani mesela yıllardır gözümüzün önünde bir soykırım suçu işleniyor İsrail devleti tarafından Gazze'de. Buna karşı çok yüksek bir duyarlılığı hem TÜED toplantılarında gördük hem sonraki eylemde gördük.

Tek tük de olsa şunu da gördük: Filistin'in bununla ne ilgisi var? Biz Filistin'le ilgili bir şey yapmak veya söylemek zorunda mıyız? Evet, zorundayız. Çünkü bunlar son derece birbiriyle bağlantılı şeyler.

Yani çok sık başvurduğumuz bir slogan var: "Savaşın olduğu yerde iklim adaleti olmaz" diyoruz. Çünkü silahlı çatışmaların ve militarizmin doğayı tahrip etmesi ve savunmasız toplumların iklim kriziyle mücadele kapasitesini yok etmesi, savaşın ve militarizmin iklim kriziyle apaçık bağlantısını ortaya koyuyor.

Yani aynı zamanda savaş aygıtları doğayı çok...

S.S.M.: Özür dileyerek araya giriyorum. Zamanımız bayağı daraldı ve hâlâ açıkçası merak ettiğimiz bir soru var. Tabii sonraki haftalarda da üzerine zaten konuşuyor olacağız. Savaşın gerçekliğini neden bu kadar bağlantılı, nasıl iklimden ve böyle bir birleşik direnişten ayrı tutamayacağımızı.

Ama TÜED'e de ben gitmeden önce sana son bir 30 saniye içerisinde şunu sormak istiyorum. Tüm bu çok ciddi tartışmalar yaşandı. Nasıl bir yol haritasıyla karşı karşıyayız? Antalya'dan elimizde kalan bir perspektif var mı? Nasıl bir eylemle karşı karşıyayız? Şöyle kısaca bir alabilirsek çok mutlu oluruz.

S.L.: Kısmen az önce söylediğim şeyler var somut perspektif olarak. Yani birlikte, bir arada mücadeleleri ortaklaştırarak bu mücadeleyi yürütmek ve tabii ki Meksika örneği gibi örneklerin bize ışık tutması, bunların gerçekleşebileceğini görmemiz ve her birimizin kendi ülkemizde enerjinin kontrolünün demokratik mekanizmalarla gerçekleşmesi, yani enerjinin şirketlerin kontrolünden çıkıp özel kâr konusu olmaktan çıkıp bir kamusal hak olarak değerlendirildiği ve buna göre organize edildiği, işçilerin denetiminin daha arttığı bir şey için ortak mücadele dışında açıkçası, belki bu TÜED toplantılarının kısmi zayıflığı olarak ifade edilebilir ama bunun ötesinde somut bir şeyler söylendiğini ifade etmem güç. Süre azaldığı için ben de...

T.E.: Bitti süre bizim.

S.S.M.: Aslında...

T.E.: İlgiyle dinliyoruz seni. Bilhassa savaşlar ve iklim krizinin ortak noktası konusu çok önemli. Belki seni bir daha tekrar almamız gerekir, bilhassa bu konuyu konuşmak için.

S.S.M.: Evet, biraz daha genel bir kapsam olarak TÜED'in sürecini değerlendirmek için davet etmiştik. Çok teşekkür ediyoruz Sinan, konuk olduğun için programımıza.

T.E.: Çok teşekkürler Sinan, katıldığın için.

S.S.M.: Çok uzun süredir beklediğimiz bir sürecin sonuna geliyoruz. Halkların İklim Zirvesi yarın sonlanıyor. Biz de önümüzdeki hafta konuşmaya devam edeceğiz.

Bugün Sinan Laçiner'le Antalya'da düzenlenen Enerji Demokrasisi için Sendikalar Zirvesi'ni konuştuk. Alınan kararları, yapılan toplantıları, artılarıyla, eksileriyle ufak da olsa değerlendirme fırsatı bulduk.

Hatırlatalım, Apaçık Radyo ekibi şu anda COP31 özel yayınları için hâlâ Antalya'da. Hafta içi saat 09.00'da, hafta içi ve hafta sonu her akşam da saat 18.00'deki özel yayınlarımızda COP31 gündemini farklı boyutlarıyla ele almaya devam ediyorlar.

Biz de bir programın daha sonuna geldik. Haftaya salı saat 16.00'da yeniden görüşmek üzere. Hoşça kalın.

T.E.: Hoşça kalın.

Benzer İçerikler

Enerji Demokrasisinin Kamusal Yolu: Adil Geçiş Kimin Kontrolünde?
22 Eylül 2026
Özdeş Özbay, Tuna Emren, Suda Sim Meriç
COP31’in gölgesinde emek mücadelesi: TÜED Sendikalar Zirvesi’ne doğru
10 Kasım 2026
Suda Sim Meriç, Tuna Emren, Özdeş Özbay, Kıvanç Eliaçık
Enerji Demokrasisi: Kamusal Yol Mümkün mü?
6 Ağustos 2026
Suda Sim Meriç, Özdeş Özbay, Sean Sweeney
“İklim Krizine Karşı Dönüşüm, İşçi Sınıfının Gündelik Hayatını da İyileştirmeli”
13 Ekim 2026
Özdeş Özbay, Tuna Emren, Suda Sim Meriç, Eyüp Özer
  -     
● Canlı Yayın
—
Şimdiki
—
Sıradaki
—
Sıradaki
—
Sıradaki