Kaygı Toplumu: Prekarya Çağında Gelecek Kurmak Mümkün mü?

İş sahibi olmak artık güvende olmak anlamına gelmiyor; diploma iş garantisi vermiyor, ücretler geçinmeye yetmiyor, gelecek ise giderek planlanamaz hale geliyor. Kaygıyı gerçekten bireysel bir ruh hali olarak mı yaşıyoruz, yoksa güvencesizlik, işsizlik ve sürekli kaybetme ihtimali onu toplumsal olarak mı üretiyor?